MAŁY CZERWONY KOGUCIK
( Little Red Rooster -
muzyka i słowa: Willie Dixon
1963
Przekład poetycki: Sylwek Szweda 20.11.2005 )
Mały Czerwony
Kogucik – Sylwek w formacie mp3
( A )
D7
Jestem kogucikiem,
A A7
Zbyt leniwym, by dziś piać,
D7
Czerwonym kogucikiem,
A
Zbyt leniwym, by dziś piać
E
I by wszystko wokół
D7 A
Było tak w sam raz.
Psy zaczynają szczekać,
Skamleć i wyć,
Psy zaczynają szczekać,
Skamleć i wyć.
Strzeżcie się ludzie-koty,
Kogucik krąży tu dziś.
Gdy znajdziesz kogucika
Do domu poślij go,
Gdy znajdziesz kogucika
Do domu poślij go.
Nie ma spokoju nigdzie
Odkąd on odszedł stąd.
LITTLE
RED ROOSTER
( Written by Willie
Dixon (Hoochie Coochie Music) - recorded
february 23, 1963 at RCA Victor Studios, )
I am the little red rooster
Too lazy to crow for day
I am the little red rooster
Too lazy to crow for day
Keep everything in the farm yard upset in every
way
The dogs begin to bark and hounds begin to howl
Dogs begin to bark and hounds begin to howl
Watch out strange cat people
Little red rooster's on the prowl
If you see my little red rooster
Please drive him home
If you see my little red rooster
Please drive him home
Ain't had no peace in the farm yard
Since my little red rooster's been gone
W latach 60-tych XX wieku (
czasy Władysława Gomułki ) Willie Dixon występował w Polsce wraz z Howlin'
Wolfem na scenie Filharmonii Narodowej. Utwór ten z równą wirtuozerią
wykonywany był także przez Rolling Stonesów w 1965 roku. Według mnie Czerwony
Kogucik jest tutaj symbolem seksualności
sprowadzającej często na manowce, daleko od domu. Jest jednak także
wyrazem wielkiej młodzieńczej
żywotności, która u znanych mi bluesowych wykonawców trwa niezmiennie do
ostatnich niemal chwil życia. Sokrates w swoich ostatnich słowach także
nawiązał do koguta, którego trzeba było oddać przyjacielowi, bo prawdopodobnie
był tylko pożyczony. Tak na prawdę nikt się już pewnie nie dowie o co chodziło
Sokratesowi. Można się jednak domyślać. Ostatecznie i tak WIEM, ŻE NIC NIE
WIEM. Utwór ten wykonywali między innymi: Bryan Adams, Sam Cooke, zespół The
Doors.
Już mu było pół ciała
zastygło( po zażyciu trucizny ), kiedy odsłonił głowę, bo ją był
zakrył i powiada – a były to jego ( Sokratesa ) ostatnie słowa:
Kritonie, myśmy winni koguta Asklepiosowi. Oddajcież go, a nie zapomnijcie ! - Stanie
się tak – powiedział Kriton. Ale może coś innego masz jeszcze powiedzieć ?
Na to pytanie nic już nie odpowiedział, tylko po krótkiej chwili drgnął i
dozorca odkrył mu twarz. Oczy już były poszły w słup. Zobaczywszy to Kriton
zamknął mu usta i oczy.
( Cytat z FEDONA Platona
według przekładu Władysława Witwickiego – wydanie trzecie- Państwowe
Wydawnictwo Naukowe 1984 r. )