Włóczęga
G D
Na stepach za dzikim Bajkałem,
D7 G
Gdzie złota szukają wśród gór,
G7 C
Włóczęga swój los przeklinając
G D7 G
Zmęczony szedł sobie przez bór.
On uciekł z więzienia wśród nocy,
Gdzie cierpień ogarniał go szał
Lecz dalej już iść nie miał mocy -
Roztaczał się przed nim Bajkał.
Włóczęga do brzegu podchodzi,
Do łódki rybackiej już wsiadł,
I śpiewa o swojej ojczyźnie,
A smutna piosenka mknie w świat.
Przez pustkę za groźnym Bajkałem
Szedł człowiek ostatkiem swych sił
W katordze rozkruszał on skałę
Zapomniał kim jest i kim był.
Ucieka a za nim gna pościg
Z dniem każdym przybliża się doń
Na drodze ku światłom wolności
Bajkału roztacza się toń.
Przeklęte okrutne jezioro
Przeklinam głębiny twych wód
W kajdany zakują, zabiorą
Bym cierpiał niedolę i głód.
Czółenko zobaczył na brzegu
Przed laty porzucił je ktoś
Nadzieja powraca dla zbiega
Bajkale zwyciężę twe zło.
.
Miej losie choć trochę litości
Do kruchej łódeczki już wsiadł
I płynie ku swojej wolności
Szczęść Boże niech sprzyja mu wiatr.
- По диким степям Забайкалья,
- Где золото роют в горах,
- Бродяга, судьбу проклиная,
- Тащился с сумой на плечах.
- Бежал из тюрьмы темной ночью,
- В тюрьме он за правду страдал.
- Идти дальше нет уже мочи –
- Пред ним расстилался Байкал.
- Бродяга к Байкалу подходит,
- Рыбацкую лодку берет
- И грустную песню заводит,
- Про Родину что-то поёт.
- Бродяга Байкал переехал,
- Навстречу родимая мать.
- «Ах, здравствуй, ах, здравствуй, родная,
- Здоров ли отец мой и брат?»
- «Отец твой давно уж в могиле,
- Землею засыпан лежит,
- А брат твой давно уж в Сибири,
- Давно кандалами гремит».